Het begin van het eind in zicht

Helaas, terug uit de jungle en onze laatste week in Fiji op de office begint.

Het is altijd leuk om naar het bos te gaan en te slapen in Navua kamp, oftewel bij Fisheries Research Center. Nog nooit zoveel rare zeebeesten gezien. Genoeg om vele aliën films te maken. Bijvoorbeeld een lange sliert met een soort harige octopus armen op zijn kop die naar buiten komen als er een lekker plankton gerechtje langs komt zweven. Na groffe determinatie bleek het een soort zeekomkommer te zijn.
Het baby kokosnootkrabje hebben we hier natuurlijk ook gevonden. Wanneer je een schelpje oppakt komen de zee Heremiet kreeftjes naar buiten kijken wie hun rust verstoord en grote clammen (soort mosselen) worden weer uitgezet op de leeggeviste koralen. Deze klammen kunnen net zo groot als een autoband worden! Daar moet je dus niet je teentje tussen zetten. In één van de kommen vonden we zeeschildpadden! Doordat ze uit de zee zijn gehaald zijn er geen zee grazers meer. Hun schilden waren volledig met zeealgen bedekt. Na het merken (ze krijgen een merkje in hun schouder) gaan ze weer terug naar zee.
Verder is het bij Fisheries altijd spannend. De ooit luxe villa is compleet vervallen. Op de bovenverdieping heersen de geïntroduceerde postduiven, en grote groene giftige kikkers de onderverdieping. Ga met laarzen aan naar de wc want de rat is altijd sneller en valt als eerste aan.
En ja hoor, wij mogen werken in de enige nette en goede kamer met elektriciteit (dus licht) en er rennen maar een stuk of 15 mega kakkerlakken van 4 cm groot over de vloer.

Toch is het daar altijd gezellig in onze “sulu’s” (In Fiji dragen de mannen namelijk ook rokken) en in ons tentje hebben we geen last van muggen, kakkerlakken of kikkers. Het huis staat aan de zee wat ook een prachtige zonsondergang laat zien en de geluiden van de zee zijn toch fijn om bij in slaap te vallen. De melkweg is er zeer goed te zien omdat er geen lichtvervuiling is en vliegende honden (soort mega vleermuis) vliegen af en aan tussen de kokospalmen…